’t Is en blijft moeilijk, genieten

Het is windstil, heel warm, zelfs de vogels houden zich stil, zo warm is het.
Mijn buurman op de camping loopt met zijn jerrycan voetje voor voetje naar het water-tappunt dicht bij mijn tent. ‘Wat een weertje toch,’ roep ik hem toe. ‘In Nederland regent het las ik net.., genieten toch?!’. ‘Zucht.. ik ben 73 nu’, verteld hij, ‘heb mijn hele leven in de bouw gewerkt, hard leven hoor, maar zo fijn te doen.. en nu..? Het blijft moeilijk, genieten. Ik stond altijd fluitend om vijf uur op en kwam zes uur tevreden weer thuis, had een meesterlijke baan en zomaar moet je stoppen.. heb nog steeds mijn draai niet gevonden.. Thuis is er gelukkig nog altijd wel iemand met een klusje voor me.. Het is hier fijn hoor.. en ik geniet van het weer, het eten, het landschap en heb het nog steeds fijn samen met mijn vrouw maar toch, zonder baan, collega’s, onze grappen, onze wereld.. uitgerangeerd te zijn doet pijn weet je, en daarom. ’t Is en blijft moeilijk, genieten…’